De moord op de gebroeders De Witt: politiek geweld in het hart van de Gouden Eeuw
In de zomer van 1672, het rampjaar, breekt in Nederland paniek uit. Vier vijanden vallen de Republiek tegelijk aan, en binnenlands woedt een felle strijd tussen voorstanders van de stadhouder en aanhangers van de machtige gebroeders De Witt. Wat begint als politieke spanning, eindigt in een van de beruchtste lynchpartijen uit de Nederlandse geschiedenis.
Je bevindt je in de 17e eeuw, in een van de rijkste en machtigste staten van Europa. De Republiek der Zeven Verenigde Nederlanden heeft een gigantische handelsvloot, invloedrijke steden en een machtige economie. Maar onder de oppervlakte broeit onvrede. Politiek wordt het land geleid door regenten uit de steden, met raadpensionaris Johan de Witt als onbetwiste spilfiguur.

Johan en Cornelis de Witt in 1672
In 1672 gaat alles mis. Frankrijk, Engeland, Münster en Keulen verklaren tegelijk de oorlog. Franse troepen stomen op richting het hart van de Republiek. Steden vallen, het leger is verzwakt en het volk zoekt een sterke leider. Veel mensen wijzen naar Willem III van Oranje, erfgenaam van de stadhouderlijke traditie, maar Johan de Witt wil geen stadhouder terug aan de macht.
De gebroeders De Witt
Johan de Witt is sinds 1653 raadpensionaris van Holland, de machtigste provincie. Hij is briljant, diplomatiek en economisch vooruitstrevend. Zijn broer Cornelis is eveneens een invloedrijk bestuurder. Samen vormen ze het gezicht van het “staatsgezinde” bestuur, stedelijke elites die liever een republiek zien dan een Oranje-monarchie.
Maar hun tegenstanders beschouwen hen als elitair, arrogant en verantwoordelijk voor de militaire zwakte van het land. Het rampjaar versterkt deze haat. Pamfletten verspreiden roddels, predikanten roepen vanaf de kansel op tot verandering, en in de straten groeit de woede.
De opkomst van Willem III
Terwijl de Fransen oprukken, wordt Willem III toch tot stadhouder benoemd. Dat is een enorme nederlaag voor Johan de Witt, die gewond raakt na een aanslag in juni 1672. Hij trekt zich terug uit de politiek, maar blijft een symbool voor de staatsgezinden. Cornelis de Witt wordt kort daarna gearresteerd, beschuldigd van een complot om Willem III te vermoorden. Een beschuldiging die nooit hard is gemaakt.

Willem III
Cornelis wordt gemarteld maar niet ter dood veroordeeld; hij krijgt verbanning. Johan besluit zijn broer persoonlijk uit de gevangenis in Den Haag op te halen. Wat de gebroeders niet weten, is dat buiten een woedende menigte zich verzamelt.
De moord in Den Haag
Op 20 augustus 1672 worden Johan en Cornelis buiten de Gevangenpoort opgewacht door een opgehitste menigte van aanhangers van Willem III, waaronder leden van de schutterij. Wat volgt is een brute lynchpartij. De broers worden uit de gevangenis gesleurd, doodgeslagen en vervolgens gruwelijk verminkt. Hun lichamen worden opgehangen op het Groene Zoodje.

Cornelis en Johan de Witt in de Gevangenpoort
Het geweld is ongekend. Ooggetuigen beschrijven hoe stukken van hun lichamen als macabere trofeeën werden meegenomen. Voor de menigte is het een daad van gerechtigheid. Voor anderen is het pure barbarij.
Politieke gevolgen
Officieel wordt er nauwelijks onderzoek gedaan. Willem III distantieert zich van de moord, maar grijpt niet in tegen de daders. De staatsgezinde partij verliest definitief haar machtspositie, en de Orangisten domineren de politiek voor de komende decennia.

Het ophangen van de lichamen van Cornelis en Johan de Witt
De moord op de gebroeders De Witt is sindsdien een beladen symbool in de Nederlandse geschiedenis: het moment waarop politieke rivaliteit ontspoorde in openlijk geweld, en de Republiek liet zien hoe dun de laag beschaving kon zijn, zelfs in de Gouden Eeuw.
De nalatenschap
Johan en Cornelis de Witt worden later door historici vaak geroemd om hun bestuurlijke kunde en toewijding aan de Republiek. Hun tragische einde staat haaks op hun bijdrage aan het land. In kunst en literatuur zijn ze geregeld onderwerp van herdenking, maar ook van discussie: waren ze slachtoffers van volkswoede of pionnen in een zorgvuldig geregisseerde politieke moord?


