In de jaren 1880 voerde kanselier Otto von Bismarck een reeks sociale wetten in die Duitsland tot pionier maakten van de moderne welvaartsstaat. Niet uit medelijden met de arbeiders, maar uit angst voor revolutie. Zijn systeem van sociale zekerheid veranderde de relatie tussen staat en burger voorgoed. Na de eenwording van Duitsland in 1871 groeide het land razendsnel uit tot een industriële grootmacht. Fabrieken schoten als paddenstoelen uit de grond, en honderdduizenden mensen trokken van het platteland naar steden als Essen, Hamburg en Berlijn. De nieuwe industriële arbeidersklasse werkte lange dagen, onder zware omstandigheden, zonder enige vorm van bescherming of zekerheid. Tegelijkertijd won de Sozialdemokratische Partei Deutschlands (SPD) aan invloed.…